Özellik listesinden önce, bir görev
İlk konuşmayı ekranlarla açmak kolaydır. Daha yararlı başlangıç, kullanıcının hangi işi tamamlamak istediğini tek cümleyle tarif etmektir. Kim, hangi koşulda, neyi yapacak? Örneğin rezervasyon isteyen biri için ilk hedef; seçenekleri anlamak, uygun zamanı görmek ve talebini iletmek olabilir. Bu bir örnek senaryodur; her ürünün temel görevi farklıdır.
Üç ayrı liste tutun
Mutlaka gerekli olanları, öğrenmek istediğiniz varsayımları ve sonraki sürümün fikirlerini birbirinden ayırın. Bir özellik temel görevi tamamlamak için gerekli değilse neden ilk sürümde bulunduğunu sorun. İyi bir kapsam notu yalnız neyi yapacağınızı değil, bu aşamada neyi yapmayacağınızı da açıklar.
Kabul kriterini görünür kılın
Tamamlandı demek için ne görmeniz gerekiyor? Kullanıcı bir talep oluşturabiliyor mu, hatalı bir alanı anlayabiliyor mu, sonraki adımı biliyor mu? Kriterleri gözlenebilir davranışlarla yazın. Güzel veya kolay gibi yorumlar tek başına yeterli değildir.
Birlikte karar vermek için kısa kontrol
Temel kullanıcı ve görev belli mi? Gerekli bilgi ve içerik hazır mı? İlk sürümün sınırları yazılı mı? Kritik akış denenebilir mi? Bu sorulardan biri açıkta kaldığında yeni özellik eklemek yerine önce o belirsizliği çözün.
Sonraki adım
Elinizdeki notları bir sayfada toplayın: problem, kullanıcı, temel akış, bu sürümde olanlar, sonraya kalanlar ve açık sorular. Bir proje görüşmesine bu sayfayla gelmek, yalnızca özellik listesiyle gelmekten daha net bir başlangıç sağlar.